21...


Tyle lat zajęło mi dojście do jednego prostego wniosku:
ŚWIAT JEST PIĘKNY.
I życie jest piękne. Długo nie mogłam zrozumieć ludzi, którzy kochają świat i tą miłością próbowali zarazić innych. Nie rozumiałam, co może być pięknego w życiu? Choroby? Gonitwa za pieniądzem? Stres?

Ale powiedziałam sobie dość. Te wszystkie czynniki nie należą do świata. Należą do LUDZI.
To ludzie odrzucili to, co piękne i zajęli się swoim własnym losem. Egoistycznie podchodząc do świata, eliminując słabe jednostki, dążac po trupach do celu.

Owszem, ludzie wymyślili także dobre rzeczy- pierwiastki, leki na choroby.
Jednak w większości to my sami przyczynamy się do upadku pięknego świata. Gdyby ludzie nie wymyślili pieniędzy, zapewne teraz nie zastanawiałabym się, czy wystarczy mi dana ilość na określony czas, czy też, jak mam je zdobyć. Wszystko kosztuje. Nauka, życie, jedzenie.

Gdyby każdy człowiek był dobry i miły, świat byłby piękniejszy. Ale są ludzie wredni, gdyż swoją wredność uważają za atut, dzięki któremu osiągną cel. Po co być łagodną, spokojną dziewczyną, skoro można być wredną suką?

To ludzie podzielili świat na biedny i bogaty. Podział rodzi nienawiść. Bogaci omiatają biednych wzrokiem, kiwają głowami z niesmakiem. Nikt nikogo nie rozumie. Nikt nie może z nikim porozmawiać. Ciągle jest "ja". I tylko "ja". Nie ma "my", nie ma "wy", nie ma rodziny.

Złość doprowadziła człowieka do zabójstwa drugiego człowieka.

Ja, sama w tym wszystkim, nie mogę nic zrobić.
Przecież trzeba za coś żyć, za coś nakarmić dziecko, coś zjeść. Nikt nie da mi tego za darmo. Nigdy.
I ja, jak mały żółw, idę powoli, wśród skaczących nade mną zająców.

Gdzieś, w niedalekiej przeszłości, ktoś kogoś zabił, ktoś wymyślił pieniądz, ktoś był bogatszy, ktoś zabił biedniejszego.
I kiedyś to wszystko się stało, a ciągnie się do dzisiejszych czasów, które są jeszcze dziwniejsze.

To my-ludzie- wycinamy piękne lasy, zabijamy zagrożone gatunki zwierząt, powodujemy zanieczyszczenia środowiska i narzekamy, że nie umiemy znaleźć piękna w świecie.

A ja powtórzę jeszcze raz- świat JEST piękny. Tylko ludzie niszczą wszystko...


ewe91 2012-05-10 12:06:28
skomentuj (1)

Tak właściwie


nie widzę dobra na świecie.
Wiele przemyśleń przychodzi mi do głowy w nocy.
Tak wielu ludzi jest złych, denerwujących, bo tak chcą sobie radzić ze złym światem.
No właśnie- to świat jest zły? Nie. To ludzie uważają, że swoim negatywnym sposobem bycia panują nad światem,
a tak naprawdę sami tworzą gorzką rzeczywistość.

Zauważyłam, że i ja w tym tkwię/tkwiłam (?)
Zaczynam być miła, ale asertywna. Jeśli ktoś będzie dla mnie niemiły, a moja "miłość" nie poskutkuje, to i ja również zacznę być niemiła.

Kochajmy się

ewe91 2012-01-06 15:40:45
skomentuj (0)

Przedświąteczna gorączka


Zapach ciast już niesie się po całym domu
i przegryza z zapachem cebulki i śledzi.
A do tego spadł śnieg.
Czy może być piękniej?

ewe91 2011-12-20 19:27:04
skomentuj (0)

Układam sobie


Stan błogości.
Niewinności.
Ukojenia.
Nigdy się tak nie czułam, jestem w stu procentach rozluźniona.
Żyję.
Tak bardzo chciałam to usłyszeć. Tak mocno w to wierzyłam.
Żyję.

ewe91 2011-12-08 20:56:29
skomentuj (1)

Wszystko nie tak


Nawet najmniejszy człowiek potrzebuje pomocy.
Pomocy specjalisty, nie przyjaciółki.

Uleciała cała wiara, ale przyszedł nowy patron.
Ciekawe jak długo wytrzyma?
A może odejdzie jak anioł stróż?...

ewe91 2011-11-28 14:15:56
skomentuj (1)

Mój anioł stróż chyba mnie opuścił


Nie mógł ze mną wytrzymać.
Tagi: anioł, stróż
ewe91 2011-11-13 13:28:14
skomentuj (4)

"He Wishes for the Cloths of Heaven" - W.B.Yeats


"Gdybym miał niebios wyszywaną szatę
Z nici złotego i srebrnego światła,
Ciemną i bladą, i błękitną szatę
Ze światła, mroku, półmroku, półświatła,
Rozpostarłbym ci tę szatę pod stopy,
Lecz biedny jestem: me skarby – w marzeniach,
Więc ci rzuciłem marzenia pod stopy,
Stąpaj ostrożnie, stąpasz po marzeniach"

ewe91 2011-11-10 10:16:00
skomentuj (0)

W.


-Dlaczego to zrobiłaś?
-Bo chcę być jak Weronika. Chcę zacząć kochać życie na nowo.

ewe91 2011-11-03 12:06:42
skomentuj (4)

Co jest najśmieszniejsze w ludziach:




"Zawsze myślą na odwrót: spieszy im się do dorosłości, a potem wzdychają za utraconym dzieciństwem. Tracą zdrowie by zdobyć pieniądze, potem tracą pieniądze by odzyskać zdrowie. Z troską myślą o przyszłości, zapominając o chwili obecnej i w ten sposób nie przeżywają ani teraźniejszości ani przyszłości. Żyją jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają, jakby nigdy nie żyli."

— Paulo Coelho
Być jak płynąca rzeka


ewe91 2011-10-30 19:38:11
skomentuj (1)

...


I dochodzi do takiego momentu, kiedy obie strony czują, że to koniec.
Najgorsze w tym wszystkim jest to, że nie wie się ja.
Przyzwyczajenie i chęć, chociażby minutki rozmowy, przewyższa realność.

Jak długo to ciągnąć, dopóki...?

ewe91 2011-10-25 18:54:09
skomentuj (3)